In de jaren tachtig was Formule 1 het sportieve evenement dat iedereen kon overwegen. De sport had zijn topjouwen en was bekend om zijn snelle auto’s en gevaarlijke racebanen. Maar in 1990 was er een zware herziening aangebracht aan de sport, waardoor het een nieuw eraan kwam.

De FIA (Fédération Internationale de l’Automobile) had besloten om de regels voor de auto’s te veranderen, om het racen veiliger en sneller te maken. Dit betekende dat de auto’s die in 1990 moesten worden gebruikt, zeer afwijkend waren van die van vorige jaren. De nieuwe regels hadden gevolgen voor de teams en de coureurs, maar het resulteerde ook in een snellere en veiliger race.

Een van de belangrijkste veranderingen was de invoering van de “ground-effect” technologie. Deze techniek betekende dat de auto’s door het gebruik van speciale onderdelen op hun ondergrondseoppervlak konden genereren, waardoor ze een sterkere grip kregen op de racebanen. Dit leverde echter ook grote concurrentie op, want andere teams wilden ook deze techniek gebruiken.

Een andere belangrijke verandering was de invoering van de “drag reduction system” (DRS). Deze systeem maakte het mogelijk voor coureurs om hun auto te openen en zo een stuk meer snelheid te krijgen. Dit leverde echter ook grote strategische kansen op, want coureurs moesten nu heel goed overwegen wanneer ze hun auto open moesten maken.

In 1990 was het zeker een interessante racejaar, met veel gebeurtenissen en uitkomsten. Een van de meeste opmerkelijke dingen die gebeurde was de overwinning van Nigel Mansell bij de Grand Prix van Monza. Hij had zijn eerste overwinning in drie jaar en stelde tekenen dat hij een belangrijke vorming kon maken.

Een andere belangrijke race was de Grand Prix van Silverstone, waar Ayrton Senna zijn eerste overwinning behaalde sinds 1988. Hij had zijn auto perfect gesteld en was boven alles uit. Deze overwinning stelde hem opnieuw als een van de sterren van de sport.

Maar niet alle coureurs hadden geluk. Alain Prost, die in de jaren tachtig een van de meest succesvolle coureurs was, had moeite om zijn vorm te herstellen. Hij had veel problemen met zijn auto en kon niet goed opdelen met andere coureurs.

Een ander belangrijk onderwerp in 1990 was de strijd tussen McLaren en Williams. Deze twee teams waren de sterkste teams van de sport en hij kon wie er nu aan de top zou staan. Beide teams hadden super-auto’s en waren zeer ervaren, maar het resulteerde uiteindelijk in een knap gevecht.

In 1990 was het duidelijk dat de sport op het punt stond om te groeien. De nieuwe regels had de sport veiliger en sneller gemaakt, en de coureurs waren zich ervan bewust dat ze een nieuw eraan waren aan het beginnen. Het resulteerde in een snellere en spannende racejaar waarin we naar voren keken op wie er nu aan de top zou staan.

Uiteindelijk won de Grand Prix van de Welt met Alain Prost, maar de competitie was sterk en er waren veel coureurs die konden schitteren. De sport had een nieuw eraan en het leek erop dat deze jaren ook wel een mooi begin zouden zijn.

Maar in de loop der jaren bleek de FIA de veiligheid van de coureurs niet goed genoeg te waarborgen, wat zou leiden tot meer sterfgevallen.