Joodse geschiedenis is een rijke en complexe cultuur die zich door de eeuwen heen heeft ontwikkeld in het zuiden van Europa, Noord-Afrika en het Midden-Oosten. Vanaf de oudste tijden tot op heden heeft de Joodse communiteit zijn eigen specifieke geloof, sociale structuur en culturele tradities.

## Inleiding

De Joodse geschiedenis is een lange en complexe reeks van evenementen, die sinds het begin van de mensheid in verband staan met de joodse volken. De geschiedenis van de joden begint in Mesopotamië, waar de joodsche stam werd opgericht, rondom 1800 v.Chr. De eerste joodsche stam ontwikkelde zich door middel van contact met andere cultuurgroepen en deze interactie had een grote invloed op het ontstaan van de Joodse religie.

De joden verhuisden naar Egypte, waar ze onder het bewind van Faraon werden geconstrueerd als slaven. Na de uittocht uit Egypte, reisde de stam door de Middeleeuwen en bekeurden ze zichzelf in Babylon aan het godshuis Israël. Een tweede groep ontwikkelde zich echter en keerde na een grote verwijdering terug naar het westen van de joodse geschiedenis.

In de middeleeuwen ontstond er een scherpe verdeeling tussen twee groeperingen van Joden: de Ashkenazen en de Sepharaden. De Ashkenazen (Juden uit Europa) en de Sepharaden (Juden uit het Midden-Oosten en Noord-Afrika) zouden later in de geschiedenis opnieuw met elkaar samengaan.

## Begin van het Joodsche Geloof

Het Joodsche geloof ontstond op basis van de God der joden. De joodse stam, die zichzelf als de “zonen van Jacob” beschouwde, ontwikkelde een geheel eigen religieuze leer, die ze afstammelde van Abraham en zijn zoon Ismaël.

Het Joodsche geloof is gebaseerd op de Bijbel, het hoofddocument van de joodse religie. De Bijbel bestaat uit 2 delen: het oude en het nieuwe testament. Het oude testament bevat de geschiedenis van de joodse volken, terwijl het nieuwe testament de levens van Jezus Christus en zijn volgelingen beschrijft.

## Middeleeuwen en Renaissance

De middeleeuwen waren een periode van grote verandering voor de joden. De Inquisities in Spanje en Portugal zorgden voor een grote repressie van de joodse bevolking, terwijl de Joodse communiteit in Europa voortbleef te groeien.

De Renaissance was een tijdperk waarin de joodsche intellectuele en artistieke elites zich prominent maakten. De Joodse geleerden werden opnieuw beschouwd als belangrijkste schakers in het onderzoek naar de westerse wetenschap.

## Moderne Tijd

Na de Tweede Wereldoorlog kwam er een grootschalige deportatie van joden uit Europa, waardoor ruim vier miljoen Joodse doden vielen. De joodsche communiteit bleef echter bestendigd door opnieuw versterking en integratie in hun respectieve landen.