1200-1209 was een periode in de geschiedenis van de Tweede Kruistocht, een campagne die werd gestart door kerkelijke leiders en vorsten in Europa om het Heilige Land te heroveren van de musulmanen. In deze artikelen zullen we de belangrijkste gebeurtenissen, mensen en landen bespreken die tijdens deze periode van invloed waren.

De Opkomst van de Tweede Kruistocht

Na de mislukte Eerste Kruistocht in 1192 had de kerkelijke leiding in Europa niet opgehaald om een nieuwe campagne te starten. Maar met het verdwijnen van Saladin, de laatste moslimskelecht, en de overwinning van de christenen op het Eerste Kruis, ontstond er weer gevoel van onvrede onder kerkelijke leiders. In 1200 begonnen de kardinals en vorsten van Europa om zich te versammelen om een nieuwe campagne te starten.

De Deelnemers

Maar wie waren de mensen die deze campagne wilden starten? Een van de belangrijkste mensen was Innocentius III, de paus van het rooms-katholieke klooster. Hij had al vroeg in zijn pontificaat het idee om een Tweede Kruistocht te starten en hij voelde zich verantwoordelijk voor het heroveren van Jeruzalem. Andere belangrijke leiders waren de koningen Leopold V van Oostenrijk, Alexander II van Rusland en Jan van Engeland.

De Campagne

De campagne begon in 1202 met een tweede expeditie naar de Eerste Kruis. Deze expeditie was meer succesvol dan de eerste, maar ze werd ook veel groter. In 1204 werden de christenen van Europa in de stad Nicea verslagen door de moslims. Maar de campagne ging door en in 1209 kwam het leger van Leopold V aan bij Arzua in Spanje.

Het Systeem

Maar deze campagne was niet zonder problemen. Het systeem van de Kruistocht was dat elke koning een eigen legertje moest laten gaan naar Jeruzalem, maar het moest ook de andere legerdelen helpen. Maar de meeste koningen lieten hun legers niet weten en ze werden met geen manschappen gezonden. Leopold V maakte uitzoeken voor zijn legertje en hij wilde een sterkere positie nemen.

Conclusie

Dat de Tweede Kruistocht in 1209 totaal mislukte is bekend. Leopold V liet zich verslaan door Alfonso VIII van Castilië, maar hij werd niet opgeheven. De verliezen van de Tweede Kruistocht waren enorm en het was duidelijk dat er niet veel kans bestond om Jeruzalem te heroveren. Maar ook al waren de mislukkingen niettemin voor de Tweede Kruistocht belangrijk omdat ze de gevestigde orde in Europa aantrokken die de mensen wilden veranderen.”