Gebaseerd op de Franse tradities en geschiedenis is het begraafplaatsen een onderdeel van de Franse cultuur. Vanaf het begin van de middeleeuwen zijn er steeds meer begraafplaatsen gebouwd, waarop mensen werden begraven. In dit artikel gaan we op zoek naar de geschiedenis en ontwikkeling van deze begraafplaatsen in Frankrijk.

De Middeleeuwen: De Beginjaren

In de middeleeuwen was het begraafplaats een noodzakelijk deel van het cultuurleven. De kerkspriester en andere religieuze figuren zouden de overledenen begraven in een groep graven die als een ‘krypt’ werden aangeduid. In deze krypten werden de dode begraven, waarnaar wordt verwezen naar het Frans “cimetière”, wat “graf” betekent.

De middeleeuwen waren ook een tijd van grote religieuze overdracht en ontwikkeling. De kerk was een centrum van sociale en culturele activiteiten, en begraafplaatsen werden gebruikt als een onderdeel van deze activiteiten. Het was normaal om in de nabijheid van een kerk te begraven.

Vormen van Begraafplaatsen

Over het ontwerp van de begraafplaatsen bestaat de meeste geschiedenis nog steeds. In de middeleeuwen was het gebruikelijk om een cimetière te bouwen in de buurt van de kerk. Deze begraafplaatsen waren vaak smal en lang, met een reeks van grove graven die als een “toren” werden aangeduid. De graven waren meestal drie meter breed en zes meter lang.

Later ontstonden er meer moderne vormen voor begraafplaatsen, zoals de Renaissance- en Barokke begraafplaatsen. Deze begraafplaatsen hadden meer geometrische vormen, met een grotere mate van ordening en symmetrie.

De Franse Revolutie: Veranderingen

Na de Franse revolutie (1789-1799) kreeg de begraafplaats een andere rol. De overheid veranderde in het algemeen het begraafplaatsenbeleid van een religieuze naar een seculiere rol. Het was nu niet langer nodig om mensen te begraven op een religieus gebied, maar de begraafplaatsen bleven bestaan als een onderdeel van het algemene cultuurleven.

Na deze veranderingen begonnen er steeds meer begraafplaatsen te worden aangeplant in steden en dorpjes over heel Frankrijk. In de 19e eeuw groeide het aantal begraafplaatsen nog verder, met een focus op natuurlijke en landschappelijke omgevingen.

Het Erfpachtstelsel

Vandaag zijn er meer dan 200.000 begraafplaatsen in Frankrijk, waarop ongeveer 30 miljoen mensen zijn begraven. Deze begraafplaatsen worden verhuurd aan familieleden en andere personen die het graf van een overledene willen herzien.

De meeste begraafplaatsen in Frankrijk zijn erfgoed, wat betekent dat ze door de Franse overheid worden beheerd. Deze begraafplaatsen staan echter niet verloren voor de huidige generatie, en er wordt veel aandacht besteed aan het herstel van de begraafplaatsen in hun oorspronkelijke toestand.

Conclusie

De geschiedenis van begraafplaatsen in Frankrijk is rijk en divers. Van de middeleeuwen tot vandaag is er een constante ontwikkeling en evolutie gebeurd, die getuigd wordt door de verschillende vormen en design van deze begraafplaatsen.

Frankrijk heeft nu een rijke traditie aan begraafplaatsen, waarop Menschen worden begraven. Het is belangrijk om deze begraafplaatsen te herzien en hen te behouden voor de toekomstige generatie.

Deze geschiedenis van begraafplaatsen in Frankrijk verhoogt onze waardering voor de cultuur en het erfgoed van dit land.